Ang Pinag-isa
Mahal, bumalik tayo sa umpisa
Magsimula tayo sa pinakasimula
Sa kung paano pinagtagpo
ang mga pusong pagal na animo'y
matagal ng naglalakbay sa kawalan
Sa kung paano pinag-isa ng dilim at pait
ang ating mga pusong matagal ng nakararamdam
Ng kung anong di maipaliwanag na pangungulila
Sa kung paano tayo pinag-isa
Ng paulit-ulit na agos ng kalungkutang
unti-unting nagdadala sa atin sa pusod
ng nakabibinging lalim ng karagatan
Sa kung paano tayo pinag-isa ng paniniwalang
ang uniberso ay hindi matatagpuan pagkatapos ng kalangitan
kundi ito ay nagkukubli sa akin, sa iyo at sa iba pang nilalang
Mahal, mulat ako sa mga matatalinhagang palaisipan
Pero sa lahat ng palaisipan, ang ating pagtatagpo ang 'di ko lubos na maintindihan
Tandaan mo, naghihintay lamang ang balikat ko
sa mga luhang matagal na panahon mong inipon sa loob mo
dahil lang sa walang nakaiintindi sa iyo
Tandaan mo, nag-aabang lang ako at handang makinig
sa walang katapusang kwento mo tungkol sa walang katapusang
paghihirap mo
Tandaan mo, na parehas nating natutunang sumugal,
manahan at mangapa sa dilim
Tandaan mo, na handa akong gawing liwanag ang mga
sugat ko para maging gabay mo
Mahal sa oras na sabihan mo muli ako
Na kailangan mo ng yakap ko
Sa tuwing binabalot ka ng lamig
Sa oras na sabihan mo muli ako
Na kailangan mo ng bisig na mag-aalo sayo
Sa tuwing nakararamdaman ka ng kawalan ng pag-asa
Sa oras na sabihan mo muli ako
na nais mong marining ang tinig ko
gaano man kapangit ang tunog nito
Mahal sa pagkakataong ito, hindi na ako tatanggi
Hindi na ako mag aatubili
Pangako, mananatili ako sa iyong tabi
Sa pagkakataong ito, sabay nating pagmasdan ang kalangitan,
ang mga nagkikinangang bituin kasabay ng malakas na ihip ng hangin
Sa pagkakataong ito, sabay nating pagmasdan at pakinggan
ang bawat pagpatak ng ulan sa malamig na gabi
Pero mahal aaminin ko, natatakot ako sumugal
Kahit na sa simula't sapul ay walang maisusugal
Ni hindi mo nga alam na ikaw sa akin ay mahalaga
Ni hindi mo nga alam na ang pag-aalo sa iyo ay nakasananyan ko na
Naiintindihan kita
Nababasa na kita
Alam ko na ang pinakatatago mong mga lihim
Alam ko na ang pinakamalalim mong mga sugat
Mahal, alam ko na, pero di pa rin kita kilala.
No comments:
Post a Comment